این بیماری ، نوعی بیماری حاد باکتریایی است . عامل ایجاد این بیماری در مرغها باکتری Haemophilus Paraglinarum میباشد . بزرگترین زیان و خسارت اقتصادی این بیماری ، کاهش میزان رشد پرندگان مبتلا به این بیماری میباشد که در پرندگانی که رشد بالا در آنها مدنظر میباشد ایجاد مشکل می نماید . کاهش ده تا چهل درصدی تولید تخم مرغ در مرغهای لایرز از دیگر زیانهای چشمگیر این بیماری میباشد .

نحوه انتقال :
پرندگانی که بصورت مزمن به این بیماری مبتلا میشوند و یا پرندگان سالمی که ناقل عامل ایجاد کننده این بیماری میباشند ، از عوامل اصلی سرایت این بیماری توسط هوا به سایر پرندگان میباشد .

نشانه ها :
نکته ) دوره نمو این بیماری کوتاه بوده و در حدود 24 تا 48 ساعت میباشد .
 ترشح موکوس ، سروز و چرک از بینی .
 ادم در برخی از نواحی صورت .
 تورم تاج پرندگان .
 Conjuctivities .
 اسهال .
 کاهش خوردن آب و غذا توسط پرنده .
 کاهش ده تا چهل درصدی در میزان تولید تخم مرغ .
 وجود پرندگان بیمار زیاد و در عین حال ، میزان مرگ و میر کم پرندگان .

ضایعات آشکار این بیماری :
 تورم برخی از نواحی صورت .
 ایجاد تورم در تاج پرنده .
 اسهال .
 عملکرد نامناسب کیسه های هوایی در بیشتر مواقع .
 در برخی مواقع نیز در سینوسهای بینی و راه های تنفسی پرنده ترشحات چرکی دیده میشود .

نحوه تشخیص این بیماری :
 تشخیص از طریق نشانه های اولیه ایی که در بالا به آنها اشاره شد .
 جدا سازی ( Isolation ) و شناسایی عامل بیماری .
 استفاده از آزمایشات سرولوژیک مانند : Tube Agglutination و Hi .

روشهای درمانی :
 Lixen از داروهایی است که میتوان در مورد این بیماری از آن استفاده کرد .

پیشگیری و کنترل این بیماری :
 برقراری یک محیط پرورش مناسب ، با امنیت زیستی ( Bio Security ) کامل .
 ایمن سازی پرندگان قبل از ابتلا به این بیماری .

منبع :
Featured Poultry Articles At Poulvet.com

تهیه ، تنظیم و ترجمه :

علیرضا گائینی . دانشجوی رشته دکترای دامپزشکی . دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار .
شهریور ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و چهار خورشیدی