رفتارشناسي طيور قسمت پنجم
آشيانه كردن يا نشستن:
مرغهاي غير اهلي جنگلي، در وسط قلمروي خويش كه آشيانه وي ميباشد استراحت ميكند. برخي مطالعات اخير نشستن زياد مرغهاي خانگي را نشان داده است كه برخي طيور اصلاً نمينشينند و حتي دائم در حال تغيير موقعيت خويش ميباشد و هيچ تغييري نيز در رفتارشان رخ نميدهد.
*پرورش دادن: جوجهها خيلي استثنائي و توانا هستند و داراي قابليت به اصطلاح «بلند شدن و رفتن» هستند كه خيلي زود پس از تولد ميتوانيد اين عمل را انجام دهيد. در مورد طيور غير اهلي، بقاء، بستگي زيادي به چسبيدن سريع مرغها به جوجههايشان دارد. اما يك سئوال مهمي كه كاملاً جوابي داده نشده است، اين است كه تأثيري كه تولدهاي مصنوعي و پرورش آنها كه با تأخير روبرو ميباشد، رفتار مرغ در اين قبيل ويژگيها به عنوان غذا دادن و لانه سازي چگونه است. از طرفي ديگر تيز هوش جوجهها اين اجازه را ميدهد كه خودشان را با پرورش دادن بدون مرغ كرچ در سيستمي متمركز وفق دهند.
*پيوند: جوجه در حدود يك ساعت بعد از تولد ميتواند به اجسامي كه حركت ميكنند نزديك شوند و آنها را تعقيب ميكنند و جانورشناسان و روانشناسان يك موضوع گسترده قابل توجه را نشان دادهاند كه چگونه مرغ و جوجهها به يكديگر ميپيوندند. جوجهها نيز در برابر بادكنك در حال حركت، چرخهاي رنگي متحرك و يا هر جسمي كه در يك تضاد مشخص براي پيشزمينهاش ميماند اثرپذير هستند. اين دوره اثرپذيري و پيوند از 9 تا 20 ساعت پس از تولد شروع ميشود.
برخي اثرپذيريهاي سمعي قبل از تولد در برخي از طيور، استثنائي گزارش شده است.
اما اهميت آن در طيور ناشناخته ميباشد. قدقدكردن مرغ و جيك جيك كردن جوجه، بيشتر شدن قدقد، جيك جيك و جيرجير از روي خستگي. اگر يك مرغ بايستد و شروع به صدا كردن كند، جوجهها ثابت ميمانند و بيحركت ميايستند. اگر او خيلي دور بشود، جوجهها شروع به جيك جيك كردن ميكنند و او را دوباره به گروه بر ميگردانند. اگر صداي يك مادر غريبه شنيده شود، جوجهها ميايستند و جيكجيك كمتري ميكنند. اين امر خطر مورد مهاجم قرار گرفتن توسط يك مرغ قوي را كاهش ميدهد. طول و بلندي اين صداها، رفتار جوجه را كنترل ميكند، در حالي كه فركانس صدا منجر به درك و حس كردن صداي والدينشان ميشود. جوجهها بصورت آزادانه در كنار مادرشان غذا ميخورند. در حالي كه اگر صداهاي يك غريبه شنيده شود. غذا خوردن بصورت كامل متوقف ميشود. جوجهها نمي توانند قبل از 10 روزگيشان به خوبي، يكديگر را درك كنند. مرغ و سيستم صدايياش، جوجهها را در كنار يكديگر نگه ميدارد و ازخشونت بين آنها جلوگيري ميكند. مرغها همچنين به جوجهها ميآموزند كه او در برابر غذا و حيوانات شكارگر چگونه عكسالعملي را نشان بدهند. جوجه ها عموماً ترسشان را بين 33 تا 36 ساعت بعد از تولدشان نشان ميدهند اما زماني كه آنها جدا از يكديگر نگه داشته شوند، اين موضوع گسترش مييابد. تجربه غذا خوردن، محلي نياز است كه تا سه روز بعد از تولد جوجه بدست آمده باشد.
*رفتارهاي ديگر: جوجه ها خيلي فعال هستند و وقتي كه بالهايش را باز ميكنند و بال ميزنند يعني اينكه از چيزي مخالفت ميكند آنها بر روي دستگاههاي تغذيه ميپرند، اما تا زمان 4 الي 6 هفتگي نمينشينند. اين كشش با يك بال و پا به يك قسمت منجر به نمايان شدن پرهاي ابتدايي ميشود. جوجهها بيشتر وقتشان را در دنبال كردن يكديگر صرف ميكنند. سرهاي بالا و خيره به يكديگر نگاه كردن ممكن است منجر به يك دعواي عادي بشود كه اين امر از سنين دو هفتگي به بعد رخ ميدهد.
اين ستيزها تنها بين دو مرغ در يك زمان (معمولاً جوجه خروسها) صورت ميگيرد كه آنها به پرهاي گردن يكديگر چنگ ميزنند و برو روي زمين يكديگر را ميكشند، نوك زدن و پر كشيدن به طور كلي منجر به درد از روز 13 تا 18 روزگي ميشود. جوجههاي ضعيفتر بر زمين كشيده و لگدمال ميشوند. حمام خاك در روز سوم شروع ميشود و يك عمل تقليد شده ميباشد. تميزكردن پرهاي بالها و سينه ممكن است از روز دوم شروع شود. اين زمان تميز كردن پر و بال ممكن است 4 دقيقه طول بكشد، جوجهها ممكن است نوك زدن به ناخنها را در 10 روزگي شروع كنند و بخصوص اگر شرايط گرم، خشك و خيلي شديد روشن باشد. آنها ممكن است به پرهاي بال و دم نوك بزنند تا زماني كه به خونريزي بيافتند، آنها به هر چيز روشن كه در كاهها وجود دارد نوك ميزنند. اينها ممكن است شامل حلزون و چيزهاي ديگري شود كه خوردن آنها منجر به مرگ ميشود. پنجه كشيدن در كاهها يك عمل طبيعي كليشهاي است كه از روز وم شروع ميشود. وي ابتدا پنجه كشيدن را با پاي راست شروع ميكنند و بعد با پاي چپ و به همين ترتيب، تا زماني كه كاهها با نوك زدن جوجهها پاك شوند. اين توالي در حدود 15 دقيقه اتفاق ميافتد. اگر محيط خيلي سرد باشد، كاهها ممكن است خورده شوند و در سنگدان آنها نهفته بماند. يك مطالعه اصلي رفتار در جوجهها تا هفته دهم تولد خيلي تغييرات را ثبت كرده است. استراحت كردن در نزديكي زمان تولد بالا ميباشد و تا سه و نيم هفته طول ميكشد. تا هشت هفته هم شدت ميگيرد و سپس دوباره كاهش مييابد. مرغها نيز بيش از خروسها استراحت ميكنند. پنجه كشيدن در هفته اول افزايش مييابد و تا هفته هفتم بطور چشمگيري كاهش مييابد، سپس دوباره در هفته نهم اين عمل برميگردد. تميز كردن پر و بال با رشد پرها همچنين افزايش مييابد. بازي و جست و خيز كردن همچنين تا هفته چهارم افزايش مييابد. درگيريهايي واقعي در هفته هفتم جايگزين كشمكشها ميشود.
*حرارت: اولين واكنش جوجهها بعد از متولد شدنشان در برابر گرما و پوشش است و آنها در ارتباط با اين جريان خيلي آسيبپذيرند. حرارت بدن يك جوجه تازه متولد شده 6/0+ 6/38 درجه سانتيگراد است كه تا 5/0+ 6/40 درجه مي تواند افزايش پيدا كند. اگر سيستم گرمايي نامناسب باشد، جوجهها به صورت يك نيم دايره به يكديگر ميچسبند و به راحتي ممكن است آنهايي كه در گوشهها قرار گرفتهاند خفه شوند. وقتي هم كه خيلي گرمشان باشد از منابع گرمازا فاصله ميگيرند. يك درجه حرارت مطلوب در بين جوجههاي همسان 30 درجه سانتيگراد. در بين 3-4 هفته اول ميباشد و تا 21 درجه كاهش مييابد. از زماني كه پر زدن شروع ميشود، حرارت بدن جوجهها ممكن است بيشتر كاهش يافته باشد، همچنين عكسالعملهاي جوجهها به عنوان يك راهنما استفاده ميشود، جوجهها در يك دماي سرد براي غذا خوردن در قبل سنين 7 الي 15 روزگي، حركت نميكنند. حرارت كم، رشد را كند ميكند بخاطر اينكه پر زدن، اندازه قلب، غده تيروئيد و غده فوق كليوي را افزايش ميدهد.
*نوشيدن: به علت اينكه جوجهها در يك درجه حرارت بالا به سرعت دهيدره ميشوند، اين مسئله حياتي است كه به سرعت آب را بنوشند. نوشيدن اغلب با نوك زدن به حبابهاي آب آغاز ميشود، يك متدي كه بكار ميرود، قرار دادن يك كاغذ در روي آب و غذا است و به منظور اينكه آنها در طول نوك زدن به كاغذ غذا را پيدا كنند. سپس بعد از يك هفته كاغذ را برداريد بخاطر خط امراضي كه وجود دارد. اگر آنها آب را پيدا كردند. اين تصور را ميتوان كرد به نتيجمان رسيدهايم. به جوجهها در اين زمان بايد 24 ساعت نور كامل داده شود بخاطر اينكه به آنها براي پيدا كردن آب و غذا فرصت داده باشيم. برخي از جوجهها ممكن است از فضولات مرطوبي تغذيه كنند كه به نوكشان چسبيدن است. در طول سه و نيم هفته جوجه ممكن است در يك حالت نوشيدن بلندمدت آب قرار گيرد، آنها 11 بار با يك مدت زمان طولاني در هر مرتبه با يك مكث، آب مينوشد، جوجهها با قرار دادن نوك در آب و سپس بالا بردن نوك و غورت دادن آن با نگهداشتن حالت افقي سر آب را مينوشند. آب بايد هميشه قابل دسترس باشد و حداقل 4 ساعت قبل از غذا دادن آب را به آنها بدهيد. اطلاعاتي هنوز براي ساختن بهترين وسايل آبدهنده براي ايجاد عادتهاي خوب آب خوردن در مرغها نياز ميباشد. مطالعات نشان دادهاند كه بسياري از جوجهها فقط به آن وسايل آبدهنده نزديك ميشوند ولي از آب نمينوشند. تابلو شماره 1 درصد جوجههايي كه با توجه به شكل وسايل آبدهنده آب مينوشند را نشان ميدهد.
علت درصد پايين آب خوردن جوجهها بصورت واضح در تأثير شكل وسايل آبدهنده را ميتوان مشاهده كرد. در برخي از وسايل آبدهنده لبه 4-6-7cm بالا قرار دارند. آبخوريها موجب تسهيل در نوشيدن آب ميباشد. لانهسازي در برخي از مدلهاي دستگاههاي آبدهندههاي قيفي شكل ممكن است دليل قطع كردن آ بصورت خودكار باشد. بسياري از رفتارها نشان داده است كه طرح وسايل آبدهنده از قبيل شكل، رنگ، مكان آن، فضا و غيره بسيار مهم ميباشد.
*خوردن: درك غذايي جوجه بسيار پيچيده است. جوجهها بصورت بيهدف به اجسام مختلف كه در محيط اطرافش وجود دارد از قيبل خاك و اجسام براق، امكان دارد نوك بزند و تقريباً توسط شيوه آزمايش و خطا غذاي خود را پيدا ميكند. اگر آنها توسط يك مرغ كرچ تربيت شده باشند، مشكل غذا خوردن جوجهها از بين ميرود و منجر به توليد صداهايي در هنگام غذا خوردن آنها ميشود.
استفاده از نوارهاي براق در دور دانخوري، بعضي اوقات براي جذب كردن جوجهها و استفاده از سطوح شيشهاي و مرمري براي غذاي آنها بكار ميرود سينيهاي تخممرغ وسيله خوبي براي شروع غذا خوردن جوجهها ميباشد. در يك تحقيق فرانسوي، استفاده از يك رژيم نوري 10 ساعتي براي جوجههاي سه روزه صورت ميگيرد كه آنها فقط يك سوم وقت خود را مشغول به خوردن ميباشند اما در روز دهم تولدشان اين تغييرات به نزديك 60 درصد ميرسد. مشاهده شده است كه جوجهها در روز سوم 34 مرتبه و در روز دهم 134 مرتبه غذا ميخورند. در مطالعات قبلي نشان داده شده كه جوجهها 30 الي 55 با در روز غذا ميخورند و 22 الي 45 مرتبه هم در روز آب مينوشند. هر چند سن، تعداد دفعات غذا خوردن را افزايش ميدهد اما در مجموع نشان داده ميشود كه مقدار غذاي خورده شده كاهش يافته است.
*تميز كردن: تميز كردن نوك بالايي و نوك پاييني با كشيدن آنها (ماليدن آنها) به همديگر و آنها صورت ميگيرد. مرغها بدين ترتيب قادر به خوردن ميباشند اما نميتوانند نوك بزنند و اين يك تكنيك رايجي براي جلوگيري از خودخوري در بين مرغها در تمامي سنين، در تمامي سيستمها ميباشد.
جوجهها معمولاً اين كار را در 5 روزگي انجام ميدهند و اين ميتواند تكرار شود. مراقبت از نوكها براي داشتن لبههاي تيز نياز ميباشد. اين عمل ميتواند يك نقش برجستهاي را در طول هفته 2 الي 3 بوجود آورد. اين امر در كاهش غذا خوردن و آب نوشيدن، كم شدن وزن بدن و پايين آمدن توليدات نتيجه ميدهد و مطالعات نشان دادهاند كه نوكها از طيور مرتب در يك وسعت بزرگ بيش از طيور بيعيب در نظر گرفته نميشوند. اين مرغهاي مرتب درجه بالاي نوك زدن را نشان دادهاند اما طبقهبندي اجتماعي آنها توسط تميز و مرتب بودن تغييري نميكند و به علاوه، آنها بخاطر مكانشان مجبورند بيشتر نوك بزنند، هر چند كه آسيب كمتري متوجشان ميشود. در اينجا هيچ شك و ترديدي وجود ندارد كه ضعيف تميز كردن نوك مضراتي را نسبت به خودخوري در پي داردو در سيسمتهاي خوبي كه امر خودخوري بندرت ديده ميشود به تميز و مرتب نمودن نوكها نيازي نيست.
*كنترل پذيري: تأثير كنترل پذيري به موقع (قبل از سه روزگي) TCG ناميده ميشود كه براي مشاهده تأثير آن بر رفتار و اعمال مطالعه شده است، گروه كنترل پذير رشد بهتري، مقاومت بهتر، توانائيهاي بهتر را در زندگيشان در برابر فشارها نشان دادهاند. در عمل، اين امر براي دامداران براي داشتن يك سياست سنجيده، مفيد به نظر ميرسد در اين عمل دامداران با آنها صحبت ميكنند و حتي با دست به آنها غذا ميدهند. ملاقات مكرر اين دسته مرغها در اين مرحله بسيار مهم ميباشد. مجموعههاي متمركز بزرگ، تنها نياز به بهرهبرداري TCG را در سيستمهايشان دارند.
مرغهاي غير اهلي جنگلي، در وسط قلمروي خويش كه آشيانه وي ميباشد استراحت ميكند. برخي مطالعات اخير نشستن زياد مرغهاي خانگي را نشان داده است كه برخي طيور اصلاً نمينشينند و حتي دائم در حال تغيير موقعيت خويش ميباشد و هيچ تغييري نيز در رفتارشان رخ نميدهد.
*پرورش دادن: جوجهها خيلي استثنائي و توانا هستند و داراي قابليت به اصطلاح «بلند شدن و رفتن» هستند كه خيلي زود پس از تولد ميتوانيد اين عمل را انجام دهيد. در مورد طيور غير اهلي، بقاء، بستگي زيادي به چسبيدن سريع مرغها به جوجههايشان دارد. اما يك سئوال مهمي كه كاملاً جوابي داده نشده است، اين است كه تأثيري كه تولدهاي مصنوعي و پرورش آنها كه با تأخير روبرو ميباشد، رفتار مرغ در اين قبيل ويژگيها به عنوان غذا دادن و لانه سازي چگونه است. از طرفي ديگر تيز هوش جوجهها اين اجازه را ميدهد كه خودشان را با پرورش دادن بدون مرغ كرچ در سيستمي متمركز وفق دهند.
*پيوند: جوجه در حدود يك ساعت بعد از تولد ميتواند به اجسامي كه حركت ميكنند نزديك شوند و آنها را تعقيب ميكنند و جانورشناسان و روانشناسان يك موضوع گسترده قابل توجه را نشان دادهاند كه چگونه مرغ و جوجهها به يكديگر ميپيوندند. جوجهها نيز در برابر بادكنك در حال حركت، چرخهاي رنگي متحرك و يا هر جسمي كه در يك تضاد مشخص براي پيشزمينهاش ميماند اثرپذير هستند. اين دوره اثرپذيري و پيوند از 9 تا 20 ساعت پس از تولد شروع ميشود.
برخي اثرپذيريهاي سمعي قبل از تولد در برخي از طيور، استثنائي گزارش شده است.
اما اهميت آن در طيور ناشناخته ميباشد. قدقدكردن مرغ و جيك جيك كردن جوجه، بيشتر شدن قدقد، جيك جيك و جيرجير از روي خستگي. اگر يك مرغ بايستد و شروع به صدا كردن كند، جوجهها ثابت ميمانند و بيحركت ميايستند. اگر او خيلي دور بشود، جوجهها شروع به جيك جيك كردن ميكنند و او را دوباره به گروه بر ميگردانند. اگر صداي يك مادر غريبه شنيده شود، جوجهها ميايستند و جيكجيك كمتري ميكنند. اين امر خطر مورد مهاجم قرار گرفتن توسط يك مرغ قوي را كاهش ميدهد. طول و بلندي اين صداها، رفتار جوجه را كنترل ميكند، در حالي كه فركانس صدا منجر به درك و حس كردن صداي والدينشان ميشود. جوجهها بصورت آزادانه در كنار مادرشان غذا ميخورند. در حالي كه اگر صداهاي يك غريبه شنيده شود. غذا خوردن بصورت كامل متوقف ميشود. جوجهها نمي توانند قبل از 10 روزگيشان به خوبي، يكديگر را درك كنند. مرغ و سيستم صدايياش، جوجهها را در كنار يكديگر نگه ميدارد و ازخشونت بين آنها جلوگيري ميكند. مرغها همچنين به جوجهها ميآموزند كه او در برابر غذا و حيوانات شكارگر چگونه عكسالعملي را نشان بدهند. جوجه ها عموماً ترسشان را بين 33 تا 36 ساعت بعد از تولدشان نشان ميدهند اما زماني كه آنها جدا از يكديگر نگه داشته شوند، اين موضوع گسترش مييابد. تجربه غذا خوردن، محلي نياز است كه تا سه روز بعد از تولد جوجه بدست آمده باشد.
*رفتارهاي ديگر: جوجه ها خيلي فعال هستند و وقتي كه بالهايش را باز ميكنند و بال ميزنند يعني اينكه از چيزي مخالفت ميكند آنها بر روي دستگاههاي تغذيه ميپرند، اما تا زمان 4 الي 6 هفتگي نمينشينند. اين كشش با يك بال و پا به يك قسمت منجر به نمايان شدن پرهاي ابتدايي ميشود. جوجهها بيشتر وقتشان را در دنبال كردن يكديگر صرف ميكنند. سرهاي بالا و خيره به يكديگر نگاه كردن ممكن است منجر به يك دعواي عادي بشود كه اين امر از سنين دو هفتگي به بعد رخ ميدهد.
اين ستيزها تنها بين دو مرغ در يك زمان (معمولاً جوجه خروسها) صورت ميگيرد كه آنها به پرهاي گردن يكديگر چنگ ميزنند و برو روي زمين يكديگر را ميكشند، نوك زدن و پر كشيدن به طور كلي منجر به درد از روز 13 تا 18 روزگي ميشود. جوجههاي ضعيفتر بر زمين كشيده و لگدمال ميشوند. حمام خاك در روز سوم شروع ميشود و يك عمل تقليد شده ميباشد. تميزكردن پرهاي بالها و سينه ممكن است از روز دوم شروع شود. اين زمان تميز كردن پر و بال ممكن است 4 دقيقه طول بكشد، جوجهها ممكن است نوك زدن به ناخنها را در 10 روزگي شروع كنند و بخصوص اگر شرايط گرم، خشك و خيلي شديد روشن باشد. آنها ممكن است به پرهاي بال و دم نوك بزنند تا زماني كه به خونريزي بيافتند، آنها به هر چيز روشن كه در كاهها وجود دارد نوك ميزنند. اينها ممكن است شامل حلزون و چيزهاي ديگري شود كه خوردن آنها منجر به مرگ ميشود. پنجه كشيدن در كاهها يك عمل طبيعي كليشهاي است كه از روز وم شروع ميشود. وي ابتدا پنجه كشيدن را با پاي راست شروع ميكنند و بعد با پاي چپ و به همين ترتيب، تا زماني كه كاهها با نوك زدن جوجهها پاك شوند. اين توالي در حدود 15 دقيقه اتفاق ميافتد. اگر محيط خيلي سرد باشد، كاهها ممكن است خورده شوند و در سنگدان آنها نهفته بماند. يك مطالعه اصلي رفتار در جوجهها تا هفته دهم تولد خيلي تغييرات را ثبت كرده است. استراحت كردن در نزديكي زمان تولد بالا ميباشد و تا سه و نيم هفته طول ميكشد. تا هشت هفته هم شدت ميگيرد و سپس دوباره كاهش مييابد. مرغها نيز بيش از خروسها استراحت ميكنند. پنجه كشيدن در هفته اول افزايش مييابد و تا هفته هفتم بطور چشمگيري كاهش مييابد، سپس دوباره در هفته نهم اين عمل برميگردد. تميز كردن پر و بال با رشد پرها همچنين افزايش مييابد. بازي و جست و خيز كردن همچنين تا هفته چهارم افزايش مييابد. درگيريهايي واقعي در هفته هفتم جايگزين كشمكشها ميشود.
*حرارت: اولين واكنش جوجهها بعد از متولد شدنشان در برابر گرما و پوشش است و آنها در ارتباط با اين جريان خيلي آسيبپذيرند. حرارت بدن يك جوجه تازه متولد شده 6/0+ 6/38 درجه سانتيگراد است كه تا 5/0+ 6/40 درجه مي تواند افزايش پيدا كند. اگر سيستم گرمايي نامناسب باشد، جوجهها به صورت يك نيم دايره به يكديگر ميچسبند و به راحتي ممكن است آنهايي كه در گوشهها قرار گرفتهاند خفه شوند. وقتي هم كه خيلي گرمشان باشد از منابع گرمازا فاصله ميگيرند. يك درجه حرارت مطلوب در بين جوجههاي همسان 30 درجه سانتيگراد. در بين 3-4 هفته اول ميباشد و تا 21 درجه كاهش مييابد. از زماني كه پر زدن شروع ميشود، حرارت بدن جوجهها ممكن است بيشتر كاهش يافته باشد، همچنين عكسالعملهاي جوجهها به عنوان يك راهنما استفاده ميشود، جوجهها در يك دماي سرد براي غذا خوردن در قبل سنين 7 الي 15 روزگي، حركت نميكنند. حرارت كم، رشد را كند ميكند بخاطر اينكه پر زدن، اندازه قلب، غده تيروئيد و غده فوق كليوي را افزايش ميدهد.
*نوشيدن: به علت اينكه جوجهها در يك درجه حرارت بالا به سرعت دهيدره ميشوند، اين مسئله حياتي است كه به سرعت آب را بنوشند. نوشيدن اغلب با نوك زدن به حبابهاي آب آغاز ميشود، يك متدي كه بكار ميرود، قرار دادن يك كاغذ در روي آب و غذا است و به منظور اينكه آنها در طول نوك زدن به كاغذ غذا را پيدا كنند. سپس بعد از يك هفته كاغذ را برداريد بخاطر خط امراضي كه وجود دارد. اگر آنها آب را پيدا كردند. اين تصور را ميتوان كرد به نتيجمان رسيدهايم. به جوجهها در اين زمان بايد 24 ساعت نور كامل داده شود بخاطر اينكه به آنها براي پيدا كردن آب و غذا فرصت داده باشيم. برخي از جوجهها ممكن است از فضولات مرطوبي تغذيه كنند كه به نوكشان چسبيدن است. در طول سه و نيم هفته جوجه ممكن است در يك حالت نوشيدن بلندمدت آب قرار گيرد، آنها 11 بار با يك مدت زمان طولاني در هر مرتبه با يك مكث، آب مينوشد، جوجهها با قرار دادن نوك در آب و سپس بالا بردن نوك و غورت دادن آن با نگهداشتن حالت افقي سر آب را مينوشند. آب بايد هميشه قابل دسترس باشد و حداقل 4 ساعت قبل از غذا دادن آب را به آنها بدهيد. اطلاعاتي هنوز براي ساختن بهترين وسايل آبدهنده براي ايجاد عادتهاي خوب آب خوردن در مرغها نياز ميباشد. مطالعات نشان دادهاند كه بسياري از جوجهها فقط به آن وسايل آبدهنده نزديك ميشوند ولي از آب نمينوشند. تابلو شماره 1 درصد جوجههايي كه با توجه به شكل وسايل آبدهنده آب مينوشند را نشان ميدهد.
علت درصد پايين آب خوردن جوجهها بصورت واضح در تأثير شكل وسايل آبدهنده را ميتوان مشاهده كرد. در برخي از وسايل آبدهنده لبه 4-6-7cm بالا قرار دارند. آبخوريها موجب تسهيل در نوشيدن آب ميباشد. لانهسازي در برخي از مدلهاي دستگاههاي آبدهندههاي قيفي شكل ممكن است دليل قطع كردن آ بصورت خودكار باشد. بسياري از رفتارها نشان داده است كه طرح وسايل آبدهنده از قبيل شكل، رنگ، مكان آن، فضا و غيره بسيار مهم ميباشد.
*خوردن: درك غذايي جوجه بسيار پيچيده است. جوجهها بصورت بيهدف به اجسام مختلف كه در محيط اطرافش وجود دارد از قيبل خاك و اجسام براق، امكان دارد نوك بزند و تقريباً توسط شيوه آزمايش و خطا غذاي خود را پيدا ميكند. اگر آنها توسط يك مرغ كرچ تربيت شده باشند، مشكل غذا خوردن جوجهها از بين ميرود و منجر به توليد صداهايي در هنگام غذا خوردن آنها ميشود.
استفاده از نوارهاي براق در دور دانخوري، بعضي اوقات براي جذب كردن جوجهها و استفاده از سطوح شيشهاي و مرمري براي غذاي آنها بكار ميرود سينيهاي تخممرغ وسيله خوبي براي شروع غذا خوردن جوجهها ميباشد. در يك تحقيق فرانسوي، استفاده از يك رژيم نوري 10 ساعتي براي جوجههاي سه روزه صورت ميگيرد كه آنها فقط يك سوم وقت خود را مشغول به خوردن ميباشند اما در روز دهم تولدشان اين تغييرات به نزديك 60 درصد ميرسد. مشاهده شده است كه جوجهها در روز سوم 34 مرتبه و در روز دهم 134 مرتبه غذا ميخورند. در مطالعات قبلي نشان داده شده كه جوجهها 30 الي 55 با در روز غذا ميخورند و 22 الي 45 مرتبه هم در روز آب مينوشند. هر چند سن، تعداد دفعات غذا خوردن را افزايش ميدهد اما در مجموع نشان داده ميشود كه مقدار غذاي خورده شده كاهش يافته است.
*تميز كردن: تميز كردن نوك بالايي و نوك پاييني با كشيدن آنها (ماليدن آنها) به همديگر و آنها صورت ميگيرد. مرغها بدين ترتيب قادر به خوردن ميباشند اما نميتوانند نوك بزنند و اين يك تكنيك رايجي براي جلوگيري از خودخوري در بين مرغها در تمامي سنين، در تمامي سيستمها ميباشد.
جوجهها معمولاً اين كار را در 5 روزگي انجام ميدهند و اين ميتواند تكرار شود. مراقبت از نوكها براي داشتن لبههاي تيز نياز ميباشد. اين عمل ميتواند يك نقش برجستهاي را در طول هفته 2 الي 3 بوجود آورد. اين امر در كاهش غذا خوردن و آب نوشيدن، كم شدن وزن بدن و پايين آمدن توليدات نتيجه ميدهد و مطالعات نشان دادهاند كه نوكها از طيور مرتب در يك وسعت بزرگ بيش از طيور بيعيب در نظر گرفته نميشوند. اين مرغهاي مرتب درجه بالاي نوك زدن را نشان دادهاند اما طبقهبندي اجتماعي آنها توسط تميز و مرتب بودن تغييري نميكند و به علاوه، آنها بخاطر مكانشان مجبورند بيشتر نوك بزنند، هر چند كه آسيب كمتري متوجشان ميشود. در اينجا هيچ شك و ترديدي وجود ندارد كه ضعيف تميز كردن نوك مضراتي را نسبت به خودخوري در پي داردو در سيسمتهاي خوبي كه امر خودخوري بندرت ديده ميشود به تميز و مرتب نمودن نوكها نيازي نيست.
*كنترل پذيري: تأثير كنترل پذيري به موقع (قبل از سه روزگي) TCG ناميده ميشود كه براي مشاهده تأثير آن بر رفتار و اعمال مطالعه شده است، گروه كنترل پذير رشد بهتري، مقاومت بهتر، توانائيهاي بهتر را در زندگيشان در برابر فشارها نشان دادهاند. در عمل، اين امر براي دامداران براي داشتن يك سياست سنجيده، مفيد به نظر ميرسد در اين عمل دامداران با آنها صحبت ميكنند و حتي با دست به آنها غذا ميدهند. ملاقات مكرر اين دسته مرغها در اين مرحله بسيار مهم ميباشد. مجموعههاي متمركز بزرگ، تنها نياز به بهرهبرداري TCG را در سيستمهايشان دارند.
+ نوشته شده در ساعت توسط MMD bostani
|