رفتارشناسي طيور قسمت چهارم
رفتار اجتماعي:
يك مرغ از طريق علامتها و آواسازي، ارتباط برقرار ميكنند. اين دو صورتهاي ارتباطي به عنوان يك قانون، تواماً، ظاهر مي گردند.
*علامت ها:
*ارتباط آوايي:
تبديل يك پرنده اجتماعي از يك سرزمين جنگلي باز، مرغ يك مجموعه گسترده قدقدكردن، جيك جيك كردن و فرياد زدن را براي حفظ رابطهاش با ديگران بكار ميبرد. يك مطلب، 12 نوع صداي جوجههاي جوان را طبقهبندي مينمايد. اغلب اين صداها براي غذا خوردن، اخطارهايي براي حيوان شكارگر، صداهاي قبل و بعد از تخمگذاري خواندن خروس ميباشد. يك طبقهبندي، صداهاي آوايياي را توصيف ميكند كه مرتبط با ترس و ديدن حيوان شكارگر، صداهاي فيزيولوژيكي براي غذا خوردن، برقراري ارتباط ميباشد و سپس علامتهايي كه مرتبط با ترس يا درد، ناكامي، دعوا كردن و آواز خواندن ميباشند.
هرچند يك شناخت خوبي براي كارهاي روازنه آواز خواندن خروس نزديك صبح، صداهاي غذا خوردن، صداهاي تخمگذاري و سرانجام صداي خروس موجود ميباشد. صداهاي اندوهگين جوجهها نيز به سرعت مورد توجه مادرش قرار ميگيرد. مراحل صدا توسط گروههاي بزرگ مرغها كه ميتوانند بالا هم باشند، خلق شدهاند. يك مطالعه نشان داده است كه تخمگذاري مرغها در مراحل صدايي تأثير گذار هستندو اين مرحله بالاي 83db ميباشد. در حالي كه مراحل بالاتر باعث ترس و وحشت ميگردد، دامنه اين صداها از 87 تا 72 db در زمانهاي عادي 100 تا 73 db در موقع غذا خوردن 15 تا 75 db. در طول تخمگذاري افزايش مييابند. اين مراحل صدايي ميتوانند همچنين در مراقبت از سلامتيشان تأثير گذار باشد.
*ژست بدن:
وقتي مرغها ميتوانند با يكديگر نگاه كنند، آنها با ژستهاي بدنشان با يكديگر ارتباط برقرار ميكنند، مانند بالا و پايين بردن سر ودم، از هم باز كردن پرها و غيره. دم بسيار مهم ميباشد و مطالعات طيور غير اهلي نشان دادهاند كه آنها زماني كه ايستادهاند دمشان نيز راست ميباشد، با بالهاي باز و تقريباً عمودي رو به پايين. در سيسمتهاي متمركز جديد ارزشهاي مفيد ژستهاي بدن داراي اهميت كمي هستند.
آثاري كه مدلهاي بصري يك ژن غالب را ساختهاند ميتوانند شايد براي كمك به خوابيدن و نشستن استفاده شده باشد بيشتر تحقيقات نيز در اين زمينه صورت گرفته است.
*درك فردي:
تحقيقات نشان دادهاند كه زمينههاي مرتبط كه با درك فردي بين مرغهاي ميباشد شامل تاج، سر و غبغب آنها ميشود. عناصر فردي، نيز براي درك و فهم سختتر ميباشد. اما تاج آنها سادهترين آنها ميباشد. تغييرات رنگي در پر و بال با رنگهاي شديد مواجه ميباشد. تنها تغييرات ناگهاني و هيجانانگيز، دليلي است كه ميتواند با مرغها مانند غريبه رفتار كند.
*نوك زدن و نظام نوك زدن:
نوك زدن يك رفتار خاص و شناخته شده مرغ است. مرغها به انواع پوستههاي موجود، براي غذا خوردن و نوشيدن و نوك ميزنند و يك فضا و دركي را براي جفتگيري و خيلي عملهاي ديگر بدست ميآورد. مرغها يك فضاي شخصي را حفظ ميكنند كه شامل اطراف سرشان و فاصلههاي خودشان با يكديگر ميشود.
هر چند، هدف اصلي نوك زدن خوردن است و دقيقاً با حركت سر و گردن صورت ميگيرد، زمانبندي نادرست اين عملها ممكن است آزاردهنده باشد. بينايي دو چشمي مرغها در تخمين زدن مسافتي كه ميخواهد نوك بزند بسيار مهم است. همچنين اين ارتباط طرز ايستادن بدن آنها و موقعيت سر در طول نوك زدن بسيار مهم ميباشد. حملات شامل خطراتي ميشوند كه امكان دارد مرغهاي ديگر بر سر او حمله كنند و تاج، سر، گردن . يا پشت گردنش و غبغبش را نوك بزنند و به دنبال او بيافتند. اگر صورتهاي دو مرغ مقابل همديگر براي جنگيدن قرار گيرد، آنها يكديگر را نوك ميزنند، با پاهايشان لگد ميزنند و يكديگر را زخمي ميكنند. سلطهپذيري توسط دولا شدن يا فرار كردن نشان داده ميشود. ميزان كم بروز اين رفتار نبردآميز در بيرون رخ ميدهد. اما اين امر حركات پيچيده را تا 460 سانتيمترمربع در پرندگان افزايش ميدهد. در بين مرغهاي آزاد، عمل نوك زدن، زماني كه خروسها در كنار آنها حضور دارند كاهش مييابند، در شرايط متمركز دروني، رد پاها نشان دادهاند كه نقش خروسها در كاهش نوك زدن بيشتر ميشوند. همچنين نشان داده شده است كه صداي خروسها در اين عمل هيچ نقشي را ندارد. عمل نوك زدن اغلب در بين مرغهاي جوان بيشتر است و مشاهدات نشان دادهاند كه ميزان و نوع آن از 30 تا 50 درصد در بيرون از قفس افزايش مييابد. اين مرغها، زماني كه خروس در گروه نباشد، ميزان نوك زدنشان تا 70 درصد بيشتر ميشود. تلاش درجانشيني توسط مرغهاي جوانتر، موفقيت محدودي را شامل ميشود و با حمله و نوك زدن ديگر مرغها روبرو ميگردد. موارد زير نكات مفيدي براي تثبيت نظم نوك زدن سريع مرغها ميباشد كه در توليدات تخممرغ بسيار مؤثر است:
*گروههاي جديد مرغها توسط مخلوط كردن آنها قبل از شروع توليد شكل ميگيرد.
*مرغها را در دور گروهها نگه داريد.
*مقدار فراوان غذا و آب را تهيه نمائيد و به مقدار كافي در زمين منطقهاي كه آنها مشغول حركت كردن هستند غذا را فراهم سازيد.
*اگر دو گروه مجبور شوند كه با يكديگر مخلوط شوند گروهها را با تعداد برابر با يكديگر مخلوط كنيد.
*اطمينان حاصل كنيد، قبل از مخلوط مرغها با يكديگر، خروسها را پيش يكديگر قرار دادهايد.
*وقتي كه مرغها نوك زدنشان كاهش مييابد يك خروس را در بين آنها قرار دهيد. بيشتر ين نوك زدنها در طول دوره غذا خوردن در بين مرغهاي داخل قفس رخ ميدهد و بستگي به فضاي غذاب دهنده و تعداد مرغهاي داخل قفس دارد.
*حمام خاك: حمام خاك جهت رفع نياز رفتاري يك مرغ ميتواند باشد. تصور ميشود كه اين عملكرد براي خلاص شدن از انگلها و منظم كردن پرها صورت ميگيرد. معمولاً مرغهايي كه در محيط آزاد زندگي يكنند وقتشان را در حالت پراكنده از يكديگر يگذرانند، به جز حمام خاك كه زماني كه در كنار يكديگر هستند صورت ميگيرد. حمام خاك همچنين به عنوان يك نوع فعاليت رخ ميدهند و در مرغهايي مشاهده ميشود كه از قفسها جهش ميكنند و حداقل 100 ساعت حمام خاك نگرفتهاند. حمام خاك معمولاً با نوك زدن به يك محيط خاكي آغاز ميشود. آنها دولا ميشوند و خاك را به سمت پرهايشان بلند ميكنند و سپس دوباره اين عمل را تكرار ميكنند و خود را تكان ميدهند. هرچند حمام خاك يك نياز ابتدايي مرغهايي است كه هنوز دچار تزلزل هستند ميباشد.
*تميز كردن و مراقبت از پر و بال:
تحقيقاتي كه درباره تميز كردن آنها مطالعه شده است به عنوان عملهايي توصيف شدهاند كه مرتبط با محافظت سطح بدن است كه شامل تميز كردن پر و بال با نوك، خاراندن خودشان با پاهايشان، حمام خاك و نرم كردن پر و بالش ميباشد. تميز كردن پر و بال در جوجهها هم توصيف شده است و در طيور جوان يك ارتباط قوي را در بين ميزان تميز كردن و تعداد شپشهاي از بين رفته دارد. مرغها تميز كنندههاي كارآمدي هستند البته نسبت به خروسها و آنها همچنين تميزتر هستند و از غده چربيشان بيش از خروسها استفاده ميكنند. در تميز كردن پر و بال مرغها، پرهايشان را برجسته ميكنند و آنها را از طريق نوازش كردن با نوك و ور رفتن به آنها تميز ميكند.
*ديگر رفتارهاي آرامشبخش: پاك كردن نوكها از طريق خوردن ملت خيس صورت ميگيرد. اين حيوان يك قسمت از پشت خود را روي زمين تميز ميكند و در يك حركت پيوسته سمت ديگرش را تميز ميكند. كشش يك سوي پا و بال و ول كردن بالها، يك رفتار آرامشبخش را ايجاد ميكند.
يك مرغ از طريق علامتها و آواسازي، ارتباط برقرار ميكنند. اين دو صورتهاي ارتباطي به عنوان يك قانون، تواماً، ظاهر مي گردند.
*علامت ها:
*ارتباط آوايي:
تبديل يك پرنده اجتماعي از يك سرزمين جنگلي باز، مرغ يك مجموعه گسترده قدقدكردن، جيك جيك كردن و فرياد زدن را براي حفظ رابطهاش با ديگران بكار ميبرد. يك مطلب، 12 نوع صداي جوجههاي جوان را طبقهبندي مينمايد. اغلب اين صداها براي غذا خوردن، اخطارهايي براي حيوان شكارگر، صداهاي قبل و بعد از تخمگذاري خواندن خروس ميباشد. يك طبقهبندي، صداهاي آوايياي را توصيف ميكند كه مرتبط با ترس و ديدن حيوان شكارگر، صداهاي فيزيولوژيكي براي غذا خوردن، برقراري ارتباط ميباشد و سپس علامتهايي كه مرتبط با ترس يا درد، ناكامي، دعوا كردن و آواز خواندن ميباشند.
هرچند يك شناخت خوبي براي كارهاي روازنه آواز خواندن خروس نزديك صبح، صداهاي غذا خوردن، صداهاي تخمگذاري و سرانجام صداي خروس موجود ميباشد. صداهاي اندوهگين جوجهها نيز به سرعت مورد توجه مادرش قرار ميگيرد. مراحل صدا توسط گروههاي بزرگ مرغها كه ميتوانند بالا هم باشند، خلق شدهاند. يك مطالعه نشان داده است كه تخمگذاري مرغها در مراحل صدايي تأثير گذار هستندو اين مرحله بالاي 83db ميباشد. در حالي كه مراحل بالاتر باعث ترس و وحشت ميگردد، دامنه اين صداها از 87 تا 72 db در زمانهاي عادي 100 تا 73 db در موقع غذا خوردن 15 تا 75 db. در طول تخمگذاري افزايش مييابند. اين مراحل صدايي ميتوانند همچنين در مراقبت از سلامتيشان تأثير گذار باشد.
*ژست بدن:
وقتي مرغها ميتوانند با يكديگر نگاه كنند، آنها با ژستهاي بدنشان با يكديگر ارتباط برقرار ميكنند، مانند بالا و پايين بردن سر ودم، از هم باز كردن پرها و غيره. دم بسيار مهم ميباشد و مطالعات طيور غير اهلي نشان دادهاند كه آنها زماني كه ايستادهاند دمشان نيز راست ميباشد، با بالهاي باز و تقريباً عمودي رو به پايين. در سيسمتهاي متمركز جديد ارزشهاي مفيد ژستهاي بدن داراي اهميت كمي هستند.
آثاري كه مدلهاي بصري يك ژن غالب را ساختهاند ميتوانند شايد براي كمك به خوابيدن و نشستن استفاده شده باشد بيشتر تحقيقات نيز در اين زمينه صورت گرفته است.
*درك فردي:
تحقيقات نشان دادهاند كه زمينههاي مرتبط كه با درك فردي بين مرغهاي ميباشد شامل تاج، سر و غبغب آنها ميشود. عناصر فردي، نيز براي درك و فهم سختتر ميباشد. اما تاج آنها سادهترين آنها ميباشد. تغييرات رنگي در پر و بال با رنگهاي شديد مواجه ميباشد. تنها تغييرات ناگهاني و هيجانانگيز، دليلي است كه ميتواند با مرغها مانند غريبه رفتار كند.
*نوك زدن و نظام نوك زدن:
نوك زدن يك رفتار خاص و شناخته شده مرغ است. مرغها به انواع پوستههاي موجود، براي غذا خوردن و نوشيدن و نوك ميزنند و يك فضا و دركي را براي جفتگيري و خيلي عملهاي ديگر بدست ميآورد. مرغها يك فضاي شخصي را حفظ ميكنند كه شامل اطراف سرشان و فاصلههاي خودشان با يكديگر ميشود.
هر چند، هدف اصلي نوك زدن خوردن است و دقيقاً با حركت سر و گردن صورت ميگيرد، زمانبندي نادرست اين عملها ممكن است آزاردهنده باشد. بينايي دو چشمي مرغها در تخمين زدن مسافتي كه ميخواهد نوك بزند بسيار مهم است. همچنين اين ارتباط طرز ايستادن بدن آنها و موقعيت سر در طول نوك زدن بسيار مهم ميباشد. حملات شامل خطراتي ميشوند كه امكان دارد مرغهاي ديگر بر سر او حمله كنند و تاج، سر، گردن . يا پشت گردنش و غبغبش را نوك بزنند و به دنبال او بيافتند. اگر صورتهاي دو مرغ مقابل همديگر براي جنگيدن قرار گيرد، آنها يكديگر را نوك ميزنند، با پاهايشان لگد ميزنند و يكديگر را زخمي ميكنند. سلطهپذيري توسط دولا شدن يا فرار كردن نشان داده ميشود. ميزان كم بروز اين رفتار نبردآميز در بيرون رخ ميدهد. اما اين امر حركات پيچيده را تا 460 سانتيمترمربع در پرندگان افزايش ميدهد. در بين مرغهاي آزاد، عمل نوك زدن، زماني كه خروسها در كنار آنها حضور دارند كاهش مييابند، در شرايط متمركز دروني، رد پاها نشان دادهاند كه نقش خروسها در كاهش نوك زدن بيشتر ميشوند. همچنين نشان داده شده است كه صداي خروسها در اين عمل هيچ نقشي را ندارد. عمل نوك زدن اغلب در بين مرغهاي جوان بيشتر است و مشاهدات نشان دادهاند كه ميزان و نوع آن از 30 تا 50 درصد در بيرون از قفس افزايش مييابد. اين مرغها، زماني كه خروس در گروه نباشد، ميزان نوك زدنشان تا 70 درصد بيشتر ميشود. تلاش درجانشيني توسط مرغهاي جوانتر، موفقيت محدودي را شامل ميشود و با حمله و نوك زدن ديگر مرغها روبرو ميگردد. موارد زير نكات مفيدي براي تثبيت نظم نوك زدن سريع مرغها ميباشد كه در توليدات تخممرغ بسيار مؤثر است:
*گروههاي جديد مرغها توسط مخلوط كردن آنها قبل از شروع توليد شكل ميگيرد.
*مرغها را در دور گروهها نگه داريد.
*مقدار فراوان غذا و آب را تهيه نمائيد و به مقدار كافي در زمين منطقهاي كه آنها مشغول حركت كردن هستند غذا را فراهم سازيد.
*اگر دو گروه مجبور شوند كه با يكديگر مخلوط شوند گروهها را با تعداد برابر با يكديگر مخلوط كنيد.
*اطمينان حاصل كنيد، قبل از مخلوط مرغها با يكديگر، خروسها را پيش يكديگر قرار دادهايد.
*وقتي كه مرغها نوك زدنشان كاهش مييابد يك خروس را در بين آنها قرار دهيد. بيشتر ين نوك زدنها در طول دوره غذا خوردن در بين مرغهاي داخل قفس رخ ميدهد و بستگي به فضاي غذاب دهنده و تعداد مرغهاي داخل قفس دارد.
*حمام خاك: حمام خاك جهت رفع نياز رفتاري يك مرغ ميتواند باشد. تصور ميشود كه اين عملكرد براي خلاص شدن از انگلها و منظم كردن پرها صورت ميگيرد. معمولاً مرغهايي كه در محيط آزاد زندگي يكنند وقتشان را در حالت پراكنده از يكديگر يگذرانند، به جز حمام خاك كه زماني كه در كنار يكديگر هستند صورت ميگيرد. حمام خاك همچنين به عنوان يك نوع فعاليت رخ ميدهند و در مرغهايي مشاهده ميشود كه از قفسها جهش ميكنند و حداقل 100 ساعت حمام خاك نگرفتهاند. حمام خاك معمولاً با نوك زدن به يك محيط خاكي آغاز ميشود. آنها دولا ميشوند و خاك را به سمت پرهايشان بلند ميكنند و سپس دوباره اين عمل را تكرار ميكنند و خود را تكان ميدهند. هرچند حمام خاك يك نياز ابتدايي مرغهايي است كه هنوز دچار تزلزل هستند ميباشد.
*تميز كردن و مراقبت از پر و بال:
تحقيقاتي كه درباره تميز كردن آنها مطالعه شده است به عنوان عملهايي توصيف شدهاند كه مرتبط با محافظت سطح بدن است كه شامل تميز كردن پر و بال با نوك، خاراندن خودشان با پاهايشان، حمام خاك و نرم كردن پر و بالش ميباشد. تميز كردن پر و بال در جوجهها هم توصيف شده است و در طيور جوان يك ارتباط قوي را در بين ميزان تميز كردن و تعداد شپشهاي از بين رفته دارد. مرغها تميز كنندههاي كارآمدي هستند البته نسبت به خروسها و آنها همچنين تميزتر هستند و از غده چربيشان بيش از خروسها استفاده ميكنند. در تميز كردن پر و بال مرغها، پرهايشان را برجسته ميكنند و آنها را از طريق نوازش كردن با نوك و ور رفتن به آنها تميز ميكند.
*ديگر رفتارهاي آرامشبخش: پاك كردن نوكها از طريق خوردن ملت خيس صورت ميگيرد. اين حيوان يك قسمت از پشت خود را روي زمين تميز ميكند و در يك حركت پيوسته سمت ديگرش را تميز ميكند. كشش يك سوي پا و بال و ول كردن بالها، يك رفتار آرامشبخش را ايجاد ميكند.
+ نوشته شده در ساعت توسط MMD bostani
|