دانشمندان با كمك تصويربرداري سريع از حركات موشها متوجه شده‌اند همانطور كه انسان هنگام حركت در تاريكي دستهاي خود را به جلو مي‌برد تا از برخورد با موانع پيشگيري كند، موشها نيز از موهاي بلند دو طرف صورت خود براي حركت در تاريكي استفاده مي‌كنند.

به گزارش سايت اينترنتي "نيوساينتيست"، نتايج مطالعه جديد محققان دانشگاه "شفيلد" در انگليس نشان مي‌دهند موشها مي‌توانند هر كدام از اين موهاي بلند دو طرف صورت خود را كه در واقع نقش حسگرهاي تماسي را بازي مي‌كنند، به طور جداگانه حركت دهند.

در گذشته تصور مي‌شد موشها قادر به حركت دادن مستقل موهاي بلند دو طرف صورت خود نيستند اما محققان اين دانشگاه در مطالعه‌اي جديد با استفاده از دوربينهاي داراي قابليت تصويربرداري سريع و نيز نصب حسگرهاي ويژه روي ماهيچه‌هاي صورت موشها، چگونگي استفاده موشها از موهاي بلند در دو طرف صورتشان و رفتار مشابه جارو كردن اين حيوانات با استفاده از همين موها را بررسي كردند.

نتايج مطالعه نشان داد هنگامي كه موهاي بلند يك طرف صورت موش در هنگام حركت اين حيوانات در تاريكي با جسمي برخورد كند، اين حيوانات سرعت حركت خود را به حدود يك سوم سرعت معمولشان كاهش مي‌دهند و در همين حال موهاي طرف ديگر صورتشان به سرعت شروع به حركات عقب و جلو مي‌كنند تا بتوانند موانع ديگر موجود در سر راه موش را نيز شناسايي كنند.

به گفته "توني پري‌اسكات" محقق دانشگاه "شفيلد" كه در اين مطالعه حضور داشته‌است، موشها از حيواناتي هستند كه هنگام شب فعاليت زيادي دارند و به همين جهت از موهاي دو طرف صورت خود براي يافتن مسير در تاريكي و پيشگيري از برخورد با موانع موجود در مسير حركتشان استفاده مي‌كنند.

وي افزود: انسانها هنگام حركت در تاريكي دستهاي خود را به جلو حركت مي‌دهند تا موانع موجود در سر راهشان را شناسايي كنند و هنگامي كه يك دست با مانعي برخورد كند، انسان دست ديگر خود را فعالانه‌تر در اطراف حركت مي‌دهد تا ابعاد مانع و ساير موانع احتمالي موجود در مسيرش را شناسايي كند و موشها نيز درست با همين روش از موهاي صورت خود براي جهت‌يابي در تاريكي استفاده مي‌كنند