تخم‌مرغ:
ميانگين جوجه‌ها از مرغهاي غير اهلي جنگلي 6 جوجه مي‌باشد كه جزء طبقه جوجه‌هاي همزاد قرار مي‌گيرند. ميانگين تخم‌گذاري مرغها 220 عدد، در مكانهايي با پوشالهاي عميق 245 و در لانه‌هاي توليد جوجه‌ 260 تخم در سال مي‌باشد. تحقيقات نشان داده‌اند كه يك افت 5 الي 20 درصدي نيز مي‌تواند وجود داشته باشد. وقتي تخمها در لانه راست نباشد معمولاً مرغ را از نوكش جداي درست كردن جايشان استفاده مي‌كنند، يك مرغي نيز مشاهده شده است كه يك تخم را تا 5/1 متر جابجا كرده است.

*تخم‌مرغهاي شكسته:
تخم‌مرغهاي شكسته مي‌توانند يك مسئله اساسي باشد. شكستن زماني صورت مي‌گيرد كه بر روي زمين تخم بگذارند كه تخم‌مرغ با زمين برخورد نموده و شكسته است. در قفسها شكستگي تخم‌مرغ بيشتر در سطوح سيمي و كلفت رخ مي‌دهد كه البته برامبل آن را توجيه كرده است. همچنين آزمايشات نشان داده است كه مرغها ترجيح مي‌دهند در سطح‌هاي با ضخامت نازك‌تر و محافظت شده تخم‌گذاري مي‌كنند.

*تخم‌گذاري روي زمين:
تخمهايي كه روي زمين گذاشته مي‌شوند ضرر اقتصادي اساسي را به توليدكنندگان مي‌زنند و بهبود دادن اين عادت سخت است و بايد از آنها جلوگيري شود تخم‌گذاري روي زمين در بين مرغهاي غير اهلي طبيعي است بنابراين محيط بايد تغيير داده شود كه عادت كند در مكانهاي مخصوص تخم‌كذاري كنند،‌ برخي نظريات اساسي عبارتند از:

*شروع به وسيله قرار دادن جعبه‌هاي آشيانه‌اي روي زمين و به آرامي و كم‌كم آنها را بالا آوردن.

*سطح پوشالي خيلي عميق را درست نكنيد 7 الي 8 سانتيمر بهتر از 15 سانتيمتر در اين مكانها ميباشد.

*تخم‌مرغهاي سطح را بردايد و چند عدد تخم‌مرغ مصنوعي ويا واقعي را بگذاريد.

*جذابيت زيادي را با پوشالهاي فراوان ايجاد كنيد البته بطور مرتب و نو.

*لانه‌ها را نيزتاريك نگهداريد.، اطمينان حاصل كنيد كه آنجا به دور از هرگونه انگل مي‌باشد.

*سعي كنيد زاويه‌هاي تاريك را در مرغداني از بين ببريد.

*درجه حرارت و رطوبت:

كنترل محيط مرغها در سيسمتهاي متمركز جديد به حالت يك تخصص در آمده است و مراجع بايد منابع مناسبي را براي جزئيات آنها ارائه كرده باشد. درجه حرارت و رطوبت، ميزان تهويه را براي فشردگي‌هاي موجود فراهم كنيد.

خوكها يك برتري را در ميزان درجه حرارت بدنشان در طول روز را نشان داده‌اند و اين ممكن است همچنين براي مرغها با عامل بالقوه براي نگه‌داري انرژي بالايشان بكار برود.

*الگوي غذا خوردن:

پذيرش غذا خوردن قبل از خوابيدن روي تخم بسيار خوب است و باعث مي‌شود كه مرغ به راحتي بين 2 تا 3 ساعت روي تخمها بخوابد. در يك مطالعه‌اي كه انتخاب غذا خوردن آزاد پيشنهاد شده است، مشاهده شده است كه مرغها يك رژيم بهتري (بيشتر كلسيم و پروتئين و انرژي كمتر) را انتخاب نموده‌اند كه آنهم براي توليد بيشتر تخم‌مرغ مؤثرتر است.

همانگونه كه غذا خوردن مهمترين بخش هزينه را 70 تا 80% در توليدات طيوري مي‌باشد، راههايي براي جلوگيري از ضايع شدن غذا داده شده است كه به منظور تازه نگه داشتن و خوش طعم نگه داشتن غذا مي‌باشد. خواننده هاي اين مطلب بايد آنها را با يك متخصص در ميان بگذارند.

*نوردهي:

توليدكنندگان فرآورده‌هاي طيوري مي‌توانند پيشرفت جنسي طيور تخم‌گذار و توليد تخم‌مرغ را با سياستهاي نوردهي كنترل نمايد. تغيير در اين الگوها (چه درجه بالا، چه پائين) و شدت نور بسيار مهم است.

به نظر مي‌رسد كه مرغها بر اساس شدت نور مثلاً دوره تاريكي رفتارهايشان نيز تغيير كند. تعيين از يك جدول زماني نورپردازي 24 تا 28 ساعته ممكن است منجر به توليد كمتر اين تخم‌مرغها بشود اما اين تخم‌مرغها سنگين‌تر و داراي پوسته ضخيم‌تر هستند كه از شكستن ساده آنها جلوگيري مي‌كند اين امر نيز براي مرغها مهم مي‌باشد. يك چرخه 28 ساعته تعيين اينكه هفته كاري آنها از 7 روز به 6 روز كاهش مي‌يابد كه همراه با يك زير نور مستقيم خورشيد قرار گرفتن است. به نظر مي‌رسد كه مرغهاي تخم‌گذار براي توليد محصولات بهتر به زماني بيش از 17 ساعت در معرض نور نياز دارند.

*چگالي ذخيره: چگالي ذخيره با يك بازدهي تبديلي، كليدي براي پي بردن تحقيقات اساسي در بين طيور مي‌باشند. اين چگالي ذخيره است كه دققتهاي بالايي را در بحث بهزيستي دريافت نموده است. اين اطلاعات از مطالعات خوب طراحي شده برجسته سه سئوال را براي جواب دادن ايجاد مي‌نمايد.

*بهترين اعمالي كه براي مرغها صورت مي‌گيرد چيست؟

*چه شرايطي براي بازدهي بالاي توليد مورد نياز است؟

*بهترين فضا و مكاني كه از نظر اقتصادي مناسب است چقدر مي‌باشد؟

نتايج اين تحقيقات نشان داده است كه كاهش دادن فضاي مرغها باعث كاهش توليد تخم‌مرغ، كاهش وزن آنها و افزايش مرگ و مير آنها مي‌شود. افزايش اندازه‌هاي اين فضاها نيز منجر به كاهش توليد تخم‌مرغ، بالا رفتن ميزان غذا خوردن و افزايش مرگ و مير آنها مي‌تواند بشود، اين تأثيرات ممكن است بصورت منفصل و يا جمعي صورت گيرد. بنابر يك قانون كلي، تمام ابعاد فضاها بايد كوچك نگه داشته بشوند وقتي كه ميانگين بهره شود، پايين آمد فضاهاي طيور مي‌تواند افزيش و يا كاهش پيدا كنند و دوباره بهره آنها بالا برود. اين امر نيار به قفسهايي نرم و انعطاف‌پذير دارد.

*آب: آب براي مرغهاي تخم‌گذار بسيار حياتي مي‌باشد. مرغها ممكن است آبهاي خيلي بد و سخت را (بالاي 1000p.p.mكلسيم) رد كنند. مقدار روي (بالاي 2300 p.p.m) همچين ورودي آب را كاهش مي‌دهد و همينطور مقدار نتيرات (بالاي 300 p.p.m).

اينها مشكلاتي شيميايي هستند كه مي‌توانند در آب وجود داشته باشند.

*پر ريزي:

پر ريزي و يا كمبود پرها، يك فرايند عادي در بين مرغها است و معمولاً در بين مرغهايي كه تخم‌گذاري آنها در آخر فصل متوقف مي‌شود رخ مي‌دهد. يك نسل جديد پرها رشد مي‌كنند و به پرهاي قديمي فشار وارد مي‌كنند و آنها را مي‌ريزند و اين اتفاق در حدود 8 تا 12 هفته به طول انجامد. تا 25درصد مرغها ممكن است در سال دوم توليدات تخم مرغ زماني كه تعداد تخمهاي توليدي‌اش 20 درصد پائين مي‌آيد، اندازه تخم‌مرغها بزرگتر شده باشد اما كيفيت پوسته آنها پايينتر مي‌آيد.

داروهاي ضد تخمك‌گذاري ممكن است همچنين به خوبي داروهاي معدني براي جلوگيري از نابرابريها در رژيم آنها استفاده مي‌شود، يك وقفه، يك فاصله 2 تا 3 روزه است كه در مرغهاي كه روزي يك تخم مي‌گذارند در روز ششم، بوجود مي‌آيد. تكنيك پر ريزي مصنوعي اين وقفه را توسعه مي‌دهد.

اين دوره بهبودي، به ويژه اطراف قيف غذا صورت مي‌گيرد. در مرغهايي كه زياد نوك مي‌زنند نشان داده شده كه جبران كننده‌هاي خوبي در اين پر ريزي هستند. هر چند مرغها بسياري از رژيمهاي پر ريزي را با مشكلات جوي‌اش تحمل مي‌كنند.

*توليد گوشت: محصولات جديد جوجه‌هاي غذايي شايد بهترين مثال براي چگونه پرورش دادن آنها، انجام اعمالي براي برطرف نمودن نيازهاي بازار و ايجاد رقابت بين آنها با بازدهي‌‌هاي بهتر كيفيتهاي بالاتر مي‌باشد.

مشكلات رفتاري كه در بيانات اجتناب‌ناپذير در ميزانهاي ضعيف رشد رخ مي‌دهد، رو به بدتر شدن مي‌رود و مرگ و مير را افزايش مي‌دهد و تنها با سيستمهاي مديريت خوب بهبود مي‌يابند، موارد زير برخي نكات مديريتي هستند كه براي نتايج خوب در توليدات غذايي گوشتي مهم هستند.

*وسايل آب‌دهنده كافي ضروري هستند و بايد به طور منظم كنترل شوند.

*طرح ظروف غذايي بايد به گونه‌اي باشد كه مرغها كوچكتر بايد بتوانند از انها تغذيه كنند همچنين از هدررفتن غذايي ضايعات غذايي جلوگيري كند.

*مرغها بايد دسترس به آب و غذا را در فاصله دو متري از يكديگر در فضايشان داشته باشند، همچنين به گونه‌اي باشند كه مرغهاي خجالتي هم به آنها راحت دسترسي پيدا كنند.

*شكل فيزيكي غذا نيز بسيار داراي اهميت مي‌باشد مثلاً سفت يا نرم بودن دانه، خرده نانها و اندازه دانه‌ها بسيار مهم است. حذف كردن غذاهاي بيات شده بصورت دستي يا مكانيكي بايد حتماً صورت بگيرد.

*نظارت بر تمام تجهيزات مكانيكي و مكانيزهاي محافظت شده و دستگاههاي هشدار دهنده براي تمام اين دستگاهها توليد، اساسي و مهم مي‌باشد.

*تهويه:درصد بالاي محلول آمونياك و دي‌اكسيدكربن مي تواند مشكل جوي را بوجود بياورد اين جو بايد خشك و درجه نرمال را داشته باشد.

*فضاي پايه و ازدحام: توصيه‌هاي ميزان ذخيره در متنهاي متخصصان ارائه شده است. مثالهاي محيط كنترل شده بين 17 تا 22 مرغ در هر متر مربع و براي مرغهاي مسن‌تر تا 2/34 كيلوگرم در متر مربع مي‌باشد. در محيطهاي كنترل نشده اين ميزان تا 12 الي 19 مرغ در هر متر مربع كاهش مي‌يابد.

*بيماريهاي واگيردار: بيماريهاي واگيردار، ضرب‌ديدگي و حمل و نقل: كبودي در توليدات طيوري يك دليل اصلي اقتصادي ضعيف در عملكردها مي‌باشد. كبودي در مرغداريهاي مي‌تواند 3 درصد يا بيشتر برسد. مقدار زيادي از اين كبوديها (80 درصد) در بيماريهاي مسري رخ مي‌دهد كه در هنگام شب و نزديكهاي صبح رخ مي‌دهد. اين مرغها زير شدت و نور كم قرار گرفته‌اند كه همچنين محيط كاري خوبي براي كارگران نيست. براي جلوگيري از بيماريهاي مسري، مهارت و دقت نياز مي‌باشد. تجربه نشان مي‌دهند كه كبودي‌ بيشتر در شبهاي گرم صورت مي‌گيرد تا شبهاي سرد. كبودي خروسها ساده‌تر از مرغها مي‌باشد . كبودي مرغهاي سنگين‌تر ساده‌تر از مرغهاي سبكتر رخ مي‌دهد. همچنين عواملي مانند مسافرت با كاميونهاي پر صدا مي‌تواند باعث زخمي شدن، خونريزي،‌ ضعف كردن و خفگي بشود. داروها نيز ممكن است در آب آشاميدني آنها چند ساعتي قبل از واگرفتن آنها داده شود هرچند نظارتها بايد بصورت دقيق در اين زمينه صورت گيرد. رسيدگي‌هاي كامل و جدي براي استفاده از چهارچوبهاي سيمي براي نگه داشتن مرغها و جلوگيري از كبودي در آنها حتماً بايد صورت گيرد مرغها ممكن است از بين 6 تا 12 ساعت قبل از كبودي گرسنه شوند و شايد هم از گرسنگي بميرند.

*كشتن و استرس: در اينجا نياز مستمري براي اطلاعات بيشتري درباره ذبح طيور وجود دارد به خاطر اينكه شيوه ذبح كردن ممكن است بهبودي يافته باشد بيشتر دستگاههاي فرايند توليدات طيوري مي‌توانند بين 1000 تا 6000 مرغ در ساعت را ذبح كنند كه اين دستگاه بصورتي است كه پاي مرغ را از بالا گرفته و آنها را در هوا معلق نگه مي‌دارد، اين زنجيره پس از ذبح 10 متر در دقيقه حركت مي‌كنند.

بي‌حس‌كردن با ولتاژ بالا يك عمل معمول مي‌باشد. اين امر بر مقاومت سر و تاج غلبه مي‌كند و مي‌تواند حتي براي ذبح كنندگان خطرناك باشد. اين برآيند مرغها از انقباظ عضلاني كه ممكن است باعث شكستن استخوان، خرد شدن جناق سينه و خونريزي مي‌شود، جلوگيري مي‌كند، سيسمتهاي ولتاژ پايين نيز بر اين مشكلات غلبه مي‌كند و يك سيستم حمام آبي برق را هم مي‌تواند بكار گرفت.